Καλως ήλθατε από τον Τζι

Το προηγούμενο μπλογκ μου είχε την θερμή υποστήριξη της Breeze, βασικότατη πηγή έμπνευσης. Η απώλειά της μου δημιούργησε την ανάγκη για ένα μετερίζι απ' όπου θα μπορώ να ξεπροβάλλω όσο με παίρνει αλλά και να εξαφανίζομαι μέσα σ' αυτό ή να το μεταφέρω όπου θέλω όπως ο πάγουρος, ο Βερνάρδος ο ερημίτης το σπιτάκι του.
Είναι το τίμημα μα και η απόλαυση της μοναξιάς.

Διηγήματα θα βρείτε στην διηγηματοποίηση
και ποιήματα στην ποιηματοποίηση

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Τα μυστήρια της γλώσσας

.

Ενα άρθρο μου από τα παλιά για τις περίεργες διαδρομές των λέξεων...
όπως λέμε :

ΗΠΑ κι ελάλησα !

Φανερά υπάρχει διαφορά μεταξύ του λαλώ και του λέγω. Η φράση "είπα(*) και ελάλησα" δεν περιέχει πλεονασμό. Η λαϊκή σοφία έχει αποδώσει τελικά το λαλώ στους πετεινούς με το μικρό κεφάλι, συνειρμικά στους έχοντες λίγο μυαλό.

(*)είπον αόριστος β του άχρηστου "έπω" με ψιλή ενώ έπω με δασεία (παρατατικός είπον, αόριστος έσπον) διέπω, περιέπω.


Αλλά τι γίνεται με το λέγω ;
Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Από τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ. το λέγω έχει κυρίως τη σημερινή του έννοια : ομιλώ, εκθέτω διά λόγων. "εφη λέγων" (Ηρ.) και "ουδέν λέγεις" (Αρστφ).
Εχουμε ακόμη την έννοια του μετράω-λογαριάζω : "και μείζον, ος τις αντί της αυτού πάτρας φίλον νομίζει, ουδαμού λέγω" (Σφκλ)
υμνώ διά λόγων : θέλω λέγειν Ατρείδας, θέλω δε Κάδμον άδειν" (Ανκρ) και
εκφωνώ : "λέγε τοίνυν μοι το ψήφισμα τουτί λαβών" (Δμσθ)
Στον Ομηρο όμως το λέγω εχει :

Αφ' ενός μεν τη σημασία του συλλέγω- εκλέγω-διαλέγω- καταλέγω (μετρώ) όπως φαίνεται από τα αντίστοιχα αποσπάσματα :
"οστέα Πατρόκλοιο λέγωμεν" ( Ιλ.Ψ )
"δυώδεκα λέξατο κούρους" ( Ιλ. Φ )
"ει γαρ νυν λεγοίμεθα πάντες άριστοι" ( Ιλ. Ν )
"τι σε χρή ταύτα λέγεσθαι" ( Ιλ. Ν )

αφ' ετέρου δε τη σημασία του αποκοιμίζω, πλαγιάζω να κοιμηθώ, ησυχάζω, αναπαύομαι.
"εγώ μεν (ο Υπνος) έλεξα Διός νόον" ( Ιλ. Ξ )
"συ δ' αυτόθι λέξοιο" ( Ιλ. Ι )
"οθ' ηδέϊ λέξεται ύπνω" ( Ιλ. Δ ).

Υποστηρίζω ότι αυτή είναι η πρώτη έννοια του λέγω διότι απ' αυτήν παράγονται οι λέξεις λέχος, λέκτρον, λεχώ και λόχος, οι οποίες συνυπάρχουν σε διάφορες μορφές στα ομηρικά κείμενα, δεν εμφανίστηκαν αργότερα.
Λέχος και λέκτρον, κρεββάτι και συνεκδοχικά γάμος (συγκοίμηση ανδρόγυνου, σεξουαλική πράξη) εξ ου λεκτροχαρής, ο αγαπών το κρεββάτι (φιλήδονος).
Το αποτέλεσμα εννιά μήνες μετά λεχώ (λεχώνα, λεχούσα) γυναίκα που γέννησε και το ρήμα λοχεύω δηλαδή γεννώ ή γεννιέμαι ή ακόμα ξεγεννώ "τις λοχεύει σε ή μόνη μοχθείς τάδε" (Ευρ. ) και λόχος (γέννα) :"Αρτεμις δ' εκάταν γυναικών λόχους εφορεύειν" ( Αισχ.).
Αλλά και στην Ιλιάδα εμφανίζονται οι ίδιες λέξεις :
"οθεν σφίσιν είχε λοχήσαι' ( Ιλ. Σ)
Εχουμε όμως επίσης ¨εκ λόχου αμπήδησεν" ( Ιλ. Δ ) και ακόμη στην Οδύσσεια ο Δούρειος ίππος αναφέρεται ως "κοίλος λόχος" ( Οδ.θ)
Εδώ βέβαια η λέξις λόχος μπορεί να έχει διπλή έννοια, λόχος εκ του λοχάω-ώ (ενεδρεύω, ελλοχάω).
Μεταγενέστερα η λέξη λόχος σημαίνει τάγμα στρατιωτών, τάξεις πολιτών : "διήρηνται άπασαι αι πόλεις αι μεν κατά φυλάς (αθήναι), αι δε κατά μοίρας (σπάρτη), αι δε κατά λόχους (θήβαι)" ( Ξνφ.)

Φαίνεται φυσικό η κοιλιά του Δούρειου ίππου να "γέννησε" την ενέδρα και σίγουρο ότι η έννοια της ενέδρας πέρασε στούς ενεδρεύοντες που ονομάσθηκαν λόχος (περίπου 100 άνδρες).
Γιά το πως το λέγω=αποκοιμίζω (εαυτόν ή άλλους) έφτασε να σημαίνει ομιλώ ο καθένας μπορεί να βρεί μιά λογική ανέλιξη. 

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Επανάσταση...

Επ' ευκαιρία του πολυτεχνείου ακούγονται διάφορα ειδικά από "δαιμόνιους"  ρεπόρτερ που βρίσκουν κάποιους πρόθυμους να περιγράψουν τις εμπειρίες τους στην δικτατορία που τόσο την ένοιωσαν που ακόμα "επανάσταση" την ανεβάζουν και "επανάσταση" την κατεβάζουν ενώ ο ρεπόρτερ το δέχεται ίσως για να μην χαλάσει την αυθεντικότητα της εμπειρίας...
Τι να πει κανείς...
Απλά θυμάμαι κάτι που έγραψα στο φέησμπουκ για την επανάσταση :




Υπάρχουν αυτοί που θέλουν την επανάσταση και ψάχνονται μέσα τους κι αυτοί που θέλουν να κάνουν οι άλλοι την επανάσταση και χτυπάνε τατουάζ, σκουλαρίκια, αλυσίδες για να...συμμετέχουν.
Υπάρχουν αυτοί που άλλαξαν την μουσική (ο Μπετόβεν, ο Βέρντι, ο Ντύλαν από τους πρόσφατους, ο Χατζηδάκις απ' τους έλληνες) κι αυτοί που πούλησαν εντυπωσιασμό στους μουσικά απαίδευτους για εμπορικούς κυρίως λόγους
Υπάρχουν οι νομπελίστες Σεφέρης και Ελύτης και ο...Μπογδάνος !
Υπάρχουν ο κοσμοκαλόγερος κι ο Ροΐδης, υπάρχει και η ... Χρυσηίς (μη χέσω) Δημουλίδου κι αυτή θεωρεί πως έφερε την επανάσταση στα ελληνικά γράμματα και δυστυχώς εμπορικά έχει δίκιο.
Οπως κι ο Μπογδάνος και οι Rotting Christ
Ολοι επανάσταση φέρανε με τους φαν τους !



ΑΡΧΙΣΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

50 χρόνια μετά ...

απαιτείται μισή ώρα ελεύθερου χρόνου για να ακούσετε το βίδδεο

Γαμώ τη σου, μ'εκανες 
ν' αγαπήσω πάλι τη ζωή
πως θα το αντέξω 
να πεθάνω, τώρα ;


50 χρόνια μετά
ακούγοντας τα ίδια τραγούδια
από τους ίδιους ανθρώπους
με την πατίνα του χρόνου
να μην αλλάζει την φωνή
του μόνου λευκού
που τραγούδησε ποτέ
σαν νέγρος

σαν νέγρος

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Τι είναι ο έρωτας ;



Ερωτας είναι μια αμφίδρομη σχέση όπως και η φιλία. Ο μονόπλευρος έρωτας δεν υπάρχει ή λέγεται καψούρα αν αφορά άνθρωπο και πάθος αν αφορά ζώο ή πράγμα.
Πιο εκλεπτυσμένα λέγεται πλατωνικός αν αφορά τον από χιλιετηρίδες αποδημήσαντα εις Κύριον, Πλάτωνα...

Τι είναι όμως ο έρως ; (μεγάλη συγγένεια με την λέξη ήρως)
Στην ινδική μυθολογία  κάθε άνθρωπος είναι ένας κορμός δένδρου και η ζωή του το διάστημα που απαιτείται για το ταξίδι του μέσα στο ποτάμι που συμβολίζει τον χρόνο. Στην πορεία του ένας κορμός "αγκαλιάζεται" και ταξιδεύει μαζί με έναν άλλο κορμό, άλλες φορές στιγμιαία, άλλες για κάποιο διάστημα  κι άλλες για όλο το ταξίδι. Αυτός ο άλλος κορμός μπορεί να είναι το παιδί, ο φίλος ο εραστής. Εξαρτάται από το είδος του αγκαλιάσματος.

Το ταξίδι του κορμού σταματά, το ποτάμι, ποτέ...

Το ποτάμι έχει στροφές, ρηχοτοπιές, στενοπεράσματα. Αλλοι κορμοί, γερά δεμένοι μεταξύ τους, τα ξεπερνάνε κι άλλοι χωρίζουνε στην πρώτη δυσκολία, c' est la vie που λέμε στην Φωκίδα, είναι το ριζικό τους που λένε στις δυτικές συνοικίες κάθε μεγαλούπολης...
Περιττό να πούμε πως ο κάθε κορμός βλέποντας τα πράγματα από την σκοπιά του θεωρεί πως ο άλλος κορμός απομακρύνεται.





Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Μνήμη η φυλετική

ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ;;


(γεωπονικά και εντομολογικά )
Κάθε χρόνο στην ίδια ζαρντινιέρα φυτεύω πεπονιές ( ένα είναι το πεπόνι, το λεγόμενο αργίτικο κι άλλο ένα το θρακιώτικο, τα άλλα είναι απλώς υβρίδια). Φέτος ή είναι κακή χρονιά ή αδυνάτισε ο σπόρος λόγω μονογονικότητας- η φύση ευνοεί τα διαφορετικά χαρακτηριστικά- και δεν έχουν δέσει (ακόμα) πεπονάκια.
Με την ανάπτυξη των φύλλων όμως, όπως κάθε χρόνο, εγκαταστάθηκε ένα αλογάκι της παναγιάς να ξεκαλοκαιριάσει !!
Χρήσιμο είναι μια που δεν πειράζει τα φυτά αλλά τρώει τα άλλα έντομα που μπορούν να κάνουν ζημιά στα φυτά.
Εδώ όμως δεν έχουμε σπόρους, ούτε έχω δει ποτέ άλλο στον μάλλον μεγάλο κήπο μου και δεν νομίζω πως ζουν περισσότερο από ένα χρόνο τέτοια έντομα οπότε δίκαια διερωτώμαι πως την βρίσκουν την πεπονιά αν όχι από φυλετική μνήμη ;

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Οι Ιριδες και ο Βαν Γκογκ

( προφέρεται φαν Χοχ μα τότε είναι άγνωστος !! )



Πασίγνωστος ο πίνακας, τις δείχνει ανθισμένες. ο δυσλεκτικός στην ζωγραφική Τζι τις αποθανάτισε καλοκαιριάτικα, κορώνα σ' ένα βράχο, κάποιους μήνες μετά τις δόξες τους.
Ξεραμένα τ' απομεινάρια της άνοιξης στα στελέχη ανθοφορίας, πράσινα ακόμα τα σπαθοειδή φύλλα τροφοδοτούνε με χυμούς τα ριζώματα προετοιμάζοντας την γενιά της επόμενης άνοιξης. Χωρίς τα άνθη κανείς δεν τους δίνει σημασία, τον χειμώνα που πέφτουν και τα φύλλα η παρουσία τους ξεχνιέται ολοκληρωτικά και μόνο την άνοιξη περιμένουν τον καινούργιο ζωγάφο τους να τις αποθανατίσει.
Ο φωτογράφος έχει τις δικές του εποχές...