Καλως ήλθατε από τον Τζι

Το προηγούμενο μπλογκ μου είχε την θερμή υποστήριξη της Breeze, βασικότατη πηγή έμπνευσης. Η απώλειά της μου δημιούργησε την ανάγκη για ένα μετερίζι απ' όπου θα μπορώ να ξεπροβάλλω όσο με παίρνει αλλά και να εξαφανίζομαι μέσα σ' αυτό ή να το μεταφέρω όπου θέλω όπως ο πάγουρος, ο Βερνάρδος ο ερημίτης το σπιτάκι του.
Είναι το τίμημα μα και η απόλαυση της μοναξιάς.

Διηγήματα θα βρείτε στην διηγηματοποίηση
και ποιήματα στην ποιηματοποίηση

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Το μόνο που μπορώ να δώσω






Πέρα στον κάμπο με τα καλαμπόκια
κόκκινη φαίνεται μέσα στα χόρτα 
ίδια ψυχούλα του βασανισμένου
από τ' απρόοπτα του πεπρωμένου

Λυγάει, κουνιέται με τον αέρα
κλείνει τη νύχτα κι ανοίγει την μέρα
 και χαιρετάει τον ήλιο-αλάνι
το'να της πέταλο πάντα το χάνει

Δεν είναι ρόδο μήτε τουλίπα
ούτε τα λόγια που άκαρδα σου είπα 
και σε πληγώσανε πέρα ως πέρα
μα παπαρούνα που λάμπει στην μέρα

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου